Szacuje, że 80% poczuje się delikatnie rzecz ujmując – podłamana i odpuści dalsze poszukiwania czy nawet rozważania o jakiejkolwiek zmianie zawodowej.

Jeśli pracują to okopią się na swoich beznadziejnych, ale akceptowalnych pozycjach i będą tylko modlić się o to żeby jakoś dotrwać do emerytury.

Bo przecież jakoś to będzie…

Będzie? Prawda?

Część czytelników wyrazi wsparcie. Będę wśród nich też 40+, może 30+?

Oni również nieświadomie z kolejnym tego typu postem, zaczną popadać w marazm, przygnębienie i w wyuczoną bezradność.

Po cichu tylko łkając w komentarzach, dołączą do plemienia sobie podobnych. Podzielających przekonanie że NIEDASIE.

To przekonanie w ich głowach z każdym kolejnym przekazem, będzie stawać się coraz mocniejsze, aż w końcu zostanie wdrukowane w ich tożsamość.

Jak niechciany, blady tatuaż który z dnia na dzień staje się coraz bardziej wyraźny zamiast blaknąć.

Bezwzględne, bo pozbawione emocji i wytrenowane empatycznym lajkowaniem algorytmy, będą karmić NIEDASIÓW podobnymi treściami.

Bez skrupułów będą serwować coraz więcej i więcej toksycznego barwnika.

Gotując usera jak żabę.

Ostatecznie zamknął i zabetonują człowieka w bańce, utwierdzając go w słuszności jego decyzji.

Bo co jak co, ale swojej tożsamości HOMO CORPORATICUS ruszyć nie pozwoli!

To zagrażałoby stabilności całego systemu – psychiki jednostki.

Jak coś działa to nie ruszaj – mówili.

Śmieszne i smutne w tym wszystkim jest to, że sami w te pułapki wpadamy.

Dobrowolnie nakładamy sobie chomąto i zamykamy się w klatce.

Stajemy się niewolnikami przekonań, które nawet nie są nasze!

W tym dystopijnym nihiliźmie jest jednak jakiś promień nadziei.

Bo co zrobi pozostałe 20%?

Przypuczam że będą to ci NIEPOKORNI.

Bardziej kumaci, którzy nie idą razem ze stadem owiec prosto na rzeź, śpiewając z przyklejonym po psychotropach uśmiechem – HELLO DOLLY.

Oni powiedzą:

– Nie da się?

HOLD MY BEER.

Bez słowa, wezmą sprawy w swoje ręce i zrobią to co mają zrobić.

Bo wiedzą że reszta odpuści.

Znam takich.

Czy jesteś jednym z nich?

PS. rekruter nie szuka pracy dla kandydatów, część ofert to “wydmuszki” ale o tym w kolejnym odcinku 🙂