„Tylko w marcu plan zwolnienia ośmiu tysięcy ludzi ogłosił niemiecki DHL, a Porsche oznajmiło o zamiarze pozbycia się (w dwóch transzach) blisko czterech tysięcy pracowników. Wcześniej podobne działania zapowiedział m in Intel, Meta (FB), Starbucks czy Adidas. Żadna z tych firm nie ma problemów finansowych. Wprost przeciwnie – większość ma miliardowe zyski. – To jest zły trend. Nawet te europejskie kraje, które są wrażliwe na człowieka oraz jego dobro – i robią wszystko, aby mu pomóc – to tutaj nie zdają egzaminu z człowieczeństwa – mówi Krzysztof Inglot 💙💛, ekspert rynku pracy i założyciel Personnel Service.

„Ludzki” pan, który sam się bogaci i pozwala zarabiać innym to mit. Takie wyjątki zdarzają się zwykle w mniejszych biznesach, gdzie właściciel dochodził do bogactwa niemal od zera. „Łaskawie” traktuje pracowników, bo jeszcze niedawno sam zaliczał się (jeśli chodzi o status społeczny) do ich grona. Poza tym jego firma zwykle nie jest na giełdzie.

Optymalizacja kosztowa, czyli… czysta chęć zysku

– Pojedynczy właściciel to wyjątkowy przypadek. Samorząd lokalny może nawet negocjować z takim przedsiębiorcą. Powiedzieć: „Nie likwiduj tych 200 czy 500 miejsc pracy. I tak już dużo zarabiasz, a my damy ci jakieś ulgi, więc niech wszystko zostanie, jak jest”. Samorządy są w stanie przeciwdziałać w jakimś stopniu takim kryzysowym sytuacjom – mówi portalowi TVPInfo Krzysztof Inglot.

Zarządy spółek giełdowych zobligowane są natomiast do szukania zysku na wszelkie możliwe sposoby. W rezultacie tych działań bogaty właściciel bogaci się jeszcze bardziej, „dokręcając śrubę” pracownikom. W ten sposób światowy biznes realizuje wielkie „marzenie” Mateusza Morawieckiego. Były premier, nagrany potajemnie w jednej ze stołecznych restauracji, roztaczał swego czasu wizję pracy większości społeczeństwa „za miskę ryżu”. To już się dzieje. Zjawisko jest coraz bardziej widoczne w zachodnich gospodarkach, choć także i na polskim rynku pracy są już pierwsze oznaki tych trendów.

– Mamy do czynienia z optymalizacją kosztową, czyli zwalnianiem ludzi nie dlatego, że firmę przymusza do tego sytuacja ekonomiczna, tylko z czystej chęci zysku. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że to musi być regulowane centralnie. To jest wielkie wyzwanie dla struktur europejskich. Dlatego, że w tym modelu ekonomicznym w jakim my funkcjonujemy, to zarządy wszystkich spółek są zobligowane do walki o maksymalny zysk. To wynika z prawa. Menedżerowie mówią: „ja mam obligo, by tak działać”. W przeciwnym wypadku zarząd mógłby być oskarżony o postępowanie na szkodę spółki. To też jest taka wymówka, szczególnie w spółkach giełdowych – wyjaśnia Krzysztof Inglot.”

Czyt. dalej: https://lnkd.in/dNyW2k-a